Gisela woonde nog maar kort in de flat, toen ze haar buren Cees en Angela uitnodigde voor haar verjaarspartijtje. Betty en nog een paar vriendinnen waren ook aanwezig. Al snel raakten Betty en Angela aan de praat. Het bleek dat beiden nagenoeg hetzelfde werk deden, het klikte tussen hen. Gisela genoot van haar bezoek en was druk bezig haar zelfgemaakte chocoladetaart en de koffie rond te delen.

Betty had een eigen stencil-/typebedrijf, ze vertelde dat ze een grote klantenkring had. Soms kwam het zelfs voor dat ze tot midden in de nacht werkte. Ze corrigeerde haar eigen typewerk, daarna werden de stencils op de stencilmachine afgedrukt. Vervolgens op paginanummer gesorteerd, geniet en in dozen verpakt, om zo snel mogelijk afgeleverd te worden bij haar klanten. In die jaren (ca. 1970) moest alles nog met de hand bediend worden, er was nog geen fotokopieermachine in haar bedrijf.

Voorheen beheerde haar vader deze zaak alleen, maar toen hij ernstig ziek werd - hij kon al dat werk niet meer aan -, was er niemand die het bedrijf wilde overnemen. Zijn oudste zoon had andere ambities en zijn jongste was ook niet geïnteresseerd. Op dat moment was Betty de enige, die nog bij haar ouders woonde en geen werk had. Van jongs af aan heeft zij haar vader in de loop der jaren - spelenderwijs - met allerlei karweitjes geholpen en dat ging haar goed af. Zodoende was zij de meest geschikte persoon en één uit de familie, die het bedrijf kon voortzetten. Zij kende de klanten en was vertrouwd met alle voorkomende werkzaamheden.

Betty was een charmante, serieuze en consciëntieuze, goed verzorgde, jonge vrouw, die als ontspanning - na haar werk - regelmatig te zien was in de Jazz-Kelder van de stad waar ze woonde. Daar ontmoette zij veel van haar klanten. Zij kende nagenoeg iedereen, maar door haar afstandelijkheid – vanwege haar werk – wist niemand hoe zij daadwerkelijk was. Ze ging nooit diep op de avances van de manlijke bezoekers in. Juist daardoor viel zij op, het leek alsof zij verlegen was, terwijl zij graag gezien werd. Ver voor sluitingstijd pakte zij haar jas en ging alleen huiswaarts. De volgende dag al vroeg wachtte haar werk immers weer, waarvoor ze fris en alert moest zijn.

Haar moeder verzorgde het huishouden en nu haar man had afgehaakt, had zij er een patiënt bij. Uiteindelijk moest hij opgenomen worden in het ziekenhuis. Later bleek dat hij ongeneeslijk ziek was. Na zijn heengaan woonden Betty en haar moeder nog enkele jaren samen, totdat ook haar moeder dement werd en stierf. Op dat moment heeft Betty het huis op haar naam laten overschrijven, het bedrijf bleef op datzelfde adres doorgaan. Al gauw had ze alle kneepjes van het vak helemaal onder de knie; ze ging zelfstandig aan het werk. Haar klantenkring breidde zich aanmerkelijk uit; ze was gelukkig en tevreden met haar succes.

Toen ze goed en wel helemaal alleen woonde, kreeg ze het nòg drukker, ook het huishouden kwam nu op haar schouders en ze verzorgde ook nog 2 poezen; dikwijls was ze zó moe, dat ze naar rust snakte. Ze kon eigenlijk nooit op vakantie gaan, ze had uiteindelijk een eenmansbedrijf, zij droeg daar alle verantwoording voor; ze had duidelijk behoefte aan een andere omgeving.

Na lang beraad boekte ze toch een reis naar het Verre Oosten en daar kwam ze John tegen. John was een moderne jongeman, een musicus, die naar haar begrippen mooie liedjes met pakkende teksten schreef. Hij zong en speelde gitaar in een band; ook hij ontvluchtte de stress situatie in zijn beroep. De manager had veel te veel boekingen in een kort tijdsbestek gepland, waardoor hij oververmoeid raakte en even wilde relaxen.

Nadat ze zich geïnstalleerd hadden in het hotel, zochten ze elkaar regelmatig op. Af en toe werd er een excursie gepland. Beiden vermaakten zich uitstekend, de accommodatie was er ook wel naar en zo doende leerden ze elkaar beter kennen. Uiteindelijk liep de vakantie af. Nadat ze hun adressen en telefoonnummers hadden gewisseld, ging ieder apart naar huis.

Al gauw kreeg Betty in de gaten, dat John vaker bij haar aan huis kwam, dan haar lief was. Soms permitteerde hij zich om bij haar te blijven slapen, wat zij oogluikend toeliet… Immers, zij had haar bedrijf en werkte Free Lance; sommige klanten hadden maandcontracten afgesloten en die afspraken moest en zou ze op tijd nakomen, anders gingen ze naar de concurrent, dan had zij geen inkomen. Als hij bij haar was, bleven ze tot in de late uurtjes praten en kwam de fles op tafel… en daar kon zij fysiek niet goed tegen. Ze stond nòg vroeger op, om het huis op orde te houden voor evt. klanten die de volgende ochtend vroeg hun werk met haar wilden bespreken.

John d.e.t. stond héél laat op, omdat zijn werk als zanger-gitarist over het algemeen in de avond- en nachtelijke uurtjes plaatsvond. Betty had niet de moed om hem naar huis te sturen, als zij het tijd vond te gaan slapen. Erger nog, hij nam regelmatig - na een optreden - een of meerdere bandsleden mee naar haar huis, om nog “even na te praten” over hun succes, zonder aan haar nachtrust te denken. Dan gebood hij haar hapjes en bier aan te reiken. Op den duur beheerste hij haar hele leven, zij had niets meer in te brengen, dan alleen zijn opdrachten uit te voeren, ook ’s nachts… Soms bleven er een paar collega’s van hem in de woonkamer slapen, ze maakten daar meestal een bende.

Betty was radeloos, hoe moest ze dit verantwoorden t.o.v. haar klanten en haar hospita? Ze zweeg in alle talen, anders liep ze nog de kans te worden geslagen! John nam de touwtjes in handen en nodigde de bandsleden uit om voortaan op dit adres te repeteren, zelfs tot midden in de nacht! Zonder te overleggen trok hij na verloop van tijd voor goed bij haar in… Inmiddels voelde hij zich heer en meester over haar, ze had totáál niets meer in te brengen…

De eigenaresse van het huis, die op een gegeven ogenblik nachtdiensten in het ziekenhuis draaide en die op de begane grond woonde, had al eens een waarschuwing gegeven, dat zij overlast veroorzaakten. Zij stelde voor dat Betty voortaan v.a. 18.00 uur haar machines in werking mocht brengen, omdat zij – de onderbuurvrouw/eigenaresse van het pand, overdag moest slapen, derhalve géén lawaai tolereerde. Dat betekende dat Betty ’s hele programma in de war liep en uiteindelijk bleven veel van haar beste klanten weg, waardoor haar inkomen ziender ogen daalde… Het bedrijf leed financiële schade; Betty kon haar huur niet meer betalen en ze liep kans dat zij het huis zou moeten verlaten… Ze werd met de dag ziels ongelukkiger!

Voordat de eigenaresse met dit voorstel kwam, had Betty juist een grote offsetmachine - op afbetaling - aangeschaft, om het werk te perfectioneren en sneller te kunnen werken. Die machine werd onderhouden door een monteur, die normaal overdag kwam om het apparaat te demonstreren. Hij vertelde haar hoe zij moest omgaan met zo’n groot en ingewikkeld toestel. John, die alléén kennis had van gitaren en muziek, bemoeide zich met de bediening van deze ingewikkelde machine en toen liep haar héle bedrijf in het honderd…!

Betty raakte overspannen en kon de toestand met al die jongens niet meer aan; ze werd vernederd, zij stelden haar aan als hun maîtresse, hun huishoudster, schoonmaakster, kokkin enz. Ten slotte zocht zij haar troost bij de politie in haar omgeving. Daar konden ze haar helaas niet helpen, omdat er te veel klachten waren binnen gekomen o.a. huisvredebreuk, lawaai, diefstal, beschadigingen aan het huis, overstromingen e.d. Er zat niets anders op dan te gaan verhuizen, opdat de rust weerkeerde in het pand. “Dit was de wens van de eigenaresse”, vertelde de agent haar. Daar zat ze met de handen in het haar: géén werk, géén geld, vernederd en totaal geruïneerd! Ze voelde zich door iedereen verlaten. Waar moest ze heen?

Na deze afgang heeft Betty geen een bezoek meer gebracht aan de Jazz-Kelder. Al haar kennissen en klanten bleven weg. Haar ontspanning werd inspanning en van complimentjes moest ze afzien. Ze schaamde zich diep… Vroeger twijfelde ze nóóit aan zichzelf, integendeel! Op dit moment was ze totaal aan de grond en verslagen, moe van het terugvechten; ze was sprakeloos!

Vroeger liet ze zich de kaas niet van het brood eten, ze was dikwijls nogal eigengereid en wilde nóóit naar goede raad luisteren. Ze vertelde dat ze onder geen voorwaarde een baas boven zich kon velen; zij duldde absoluut géén commentaar, noch adviezen. Daarom was deze job juist zo geknipt voor haar, wat men noemt “een kolfje naar haar hand”. Hierin was ze eigen baas, ze had haar eigen tijdsindeling en plande haar agenda uitstekend, zodat ze altijd nog tijd over had om haar vrienden(innen) te bezoeken… Helaas, haar droom was niet meer…

Uiteindelijk heeft Angela op die avond niets van háár ervaringen kunnen vertellen aan Betty, die zó vol van haar eigen verhaal was, dat er geen tijd meer overbleef; het was inmiddels 00.00 uur geworden; de een na de ander nam al afscheid…

Betty en Angela hebben elkaar nog 1x tijdens een boottocht ontmoet. Er was niets meer over van die sprankelende, consciëntieuze, nauwkeurige en gewetensvolle, charmante en jonge vrouw over…

Die tijd is nu voor goed voorbij, haar jeugd is als een ballon geknapt. Momenteel heeft Betty een relatie met een van haar klanten, een bejaarde en zieke man, die zij moet verzorgen en met wie zij nauwelijks meer vreugde kan beleven, ook niet meer op vakantie kan gaan naar het Verre Oosten…

Kortom: Betty heeft nóóit ècht kunnen genieten van haar leven, zoals zij dat zelf zo graag had gewild; ze is dan ook diep teleurgesteld in zichzelf, dat ze niet eerder het heft in eigen hand heeft genomen…

Al te goed is buurmans gek

Consciëntieus

Consciëntieus bijv. naamw. Uitspraak: [kɔnsɛn'(t)ʃøs] nauwkeurig volgens je geweten.
Synoniem: gewetensvol © Kernerman Dictionaries. Spelling Correct gespeld: '

(http://www.woorden.org/woord/consciëntieus)

Eigengereid

Als trefwoord met bijbehorende synoniemen: Dwars (bn): balsturig, eigengereid, eigenwijs, eigenzinnig, in de contramine, koppig, lastig, onhandelbaar, stijfkoppig, stug, tegendraads, tegenstrevend, weerbarstige vrouw.

(http://synoniemen.net/index.php?zoekterm=dwars)

Free Lancer/huidige ZZP-er

https://nl.wikipedia.org/wiki/Freelance
Iemand die freelance-opdrachten aanneemt, heet freelancer.

Freelance is een term die niet in de wet voorkomt, maar in bepaalde gevallen gebruikt wordt in verband met het verrichten van arbeid zonder verzekeringsplicht voor de werknemersverzekeringen (zie ook verzekerden voor de Werkloosheidswet). Voor verschillende wetten gelden verschillende criteria voor ondernemerschap waar al of niet aan voldaan kan zijn.

Al te goed is buurmans gek
Spreekwoord

Van te veel goedheid wordt misbruik gemaakt.
(Bronnen http://www.woorden.org/spreekwoord)

Loading Quotes...