Alle bewoners(sters) uit haar flat zijn senioren en over het algemeen ouder dan zij. Ze noemen mij “een jonkie”, zegt Wendy, die zelf de 75 reeds gepasseerd is. Voor de jeugd is zij al stokoud. Haar 85-jarige buurvrouwen leven iets rustiger dan zij, zij komen nauwelijks meer buiten, lopen met rollators, scootmobiels of met een stok en maken zich ook niet meer druk om de wereldproblematiek, maar nog wèl om de eigen familieverhalen, hun Kerk en vooral wat er zich in het Verleden heeft afgespeeld…

Vooral de herinneringen uit hun jeugd worden opgehaald en de verhalen over WO II, verhalen over hun kinderen en zieke echtgenoot, die uiteindelijk overleed. Alsook kleinigheden waardoor ze ooit gekwetst waren - die men zich nauwelijks meer kan/wil herinneren -, komen dan ineens in alle details naar boven. Burenruzies worden in kleuren en geuren opgerakeld. Vergeet vooral hun stokpaardje niet: de verhalen over de Dominees en over HUN Kerk, in het bijzonder en vooral over de verschillen in de diverse kerkgemeenschappen! Alsof dat een doodzonde is! Legio verhalen over ziektes, lichamelijke ongemakken, zoals slechtziend- en doofheid. Heup- en knieoperaties, die ze wel en/of niet hebben èn over de overledenen. Verhalen over hun doctoren en hun verblijf in het ziekenhuis, enz.…

Wendy waant zich in het verleden; ze laat al deze verhalen over zich heen komen; zij vraagt zich wel af of deze dames eigenlijk nog wel weten dat er ook nog vrolijke en gezellige stof tot praten is. Waar de huidige oorlogen zich (op de landkaart gezien) afspelen? Welke veranderingen plaatsvinden in de grote steden? Hoe het Openbaar Vervoer functioneert? Hoe het nieuwe station in Rotterdam eruit ziet en de nieuwe Markthal? Gaan ze nog wel eens ècht op vakantie of alleen incidenteel met een bus- of bootreisje mee? Allemaal positieve vragen. En zo zijn er nog vele onderwerpen, die niet meer aan de orde komen. Al dit soort positieve details gaan aan deze senioren voorbij, die hoofdzakelijk en noodgedwongen te veel thuis blijven…

Tijdens een recent maandelijks koffie-uurtje - deze keer bij haar thuis -, viel het Wendy dan ook op, dat er één verhaal de kroon spant nl. het legendarische verhaal van buurvrouw Mevrouw Annie (de oudste dame uit het groepje, die vooral niet getutoyeerd wenst te worden) over de aanschaf van haar onderbroeken in maat XXXL; dit verhaal is al meerdere keren over de tafel geweest. Buurvrouw Johanna (reeds overleden), had op een dag die bewuste broekjes, in diezelfde maat, in een speciale winkel gezien. Op verzoek van Mevrouw Annie had zij enkele stuks voor haar aangeschaft. Bij de vorige koffiebijeenkomsten waren die bewuste broekjes reeds ter sprake gekomen. Dit voorval heeft Mevrouw Annie blijkbaar als zó bijzonder ervaren, dat ze bij de volgende bijeenkomst opnieuw over datzelfde onderwerp begon te vertellen. De andere dame, Rita, zei op dat moment niets, ze gniffelde alleen en keek Wendy aan …

Mevrouw Annie is de meest spraakzame uit het gezelschap. Rita d.i.t. is het tegenovergestelde, ze is erg zwijgzaam, maar beaamt of trekt alleen haar wenkbrauwen op, als zij het er niet mee eens is. Je kunt aan haar gezicht zien, dat zij humoristisch is. Dat deze 2 dames zolang met elkaar bevriend zijn, kun je je nauwelijks voorstellen. Mevrouw Annie is nogal bazig, ratelt maar door, ze rijgt het ene verhaal aan het andere; ze wil duidelijk gehoord worden en ze houdt er geen rekening mee dat Rita of andere aanwezigen zo af en toe ook iets willen vertellen. Aan de andere kant is het gemakkelijk als iemand op die manier het gesprek gaande houdt… Gelukkig accepteert iedereen haar, zoals ze is. Uiteindelijk heeft ze een warm hart. De sfeer wordt er niet door bezoedeld.

Het leuke van dit soort conversaties is, dat Mevrouw Annie zich totaal niet van doordrongen is, dat het gezelschap inmiddels op de hoogte is van haar doen en laten en van haar hele familie. Nu zal het niemand interesseren wat en hoe deze familie functioneert, maar voor Wendy is het wel interessant, want zij is Psychologe; zij beschouwt dit soort gesprekken als een soort levend studiemateriaal …

Na het 2e kopje koffie met iets zoets erbij, komen de hartige hapjes. Het merkwaardige is, dat de diverse soorten chips/rijstkroepoek niet worden aangeraakt, terwijl de leverworst als eerste van de schaal wordt genomen. Immers, deze van oorsprong echte Nederlandse en ouderwetse dames serveren, naar hun gewoonte, op zo’n bijeenkomst meestal alleen gekookte- en/of leverworst en blokjes kaas met een glaasje advocaat met slagroom erop. Naar hun gezichten te zien, vertrekken de minuscule spiertjes zich tot een rimpelig, ontevreden gezicht. Wendy, die deze trekjes kent, gniffelt en zij begrijpt hun houding: “Wat de boer niet kent, dat vreet ie niet”, maar ze zwijgt in alle talen…

Om 22.15 uur kijkt Rita, die de hele avond zelf nog geen woord heeft uitgebracht, dan alleen alles beaamt, op haar klokje en maant Mevrouw Annie om huiswaarts te gaan. De dames staan moeizaam op, want de stoelen zijn te laag (Wendy is klein van stuk en dus zijn haar stoelen aan haar lengte aangepast). De buurvrouwtjes kampen met heup- en knieproblemen. Na wat gekraak en getrek, staan ze duizelig voor hun stoelen, dan strompelen ze langzaam naar de voordeur, elkaar “welterusten” toewensend, tot een volgende keer bij iemand anders thuis. Mevrouw Annie gaat naar de eerstvolgende deur rechts, terwijl Rita de linker deur binnen gaat… Wanneer weer…?

Bejaarde/Senior
(Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bejaarde)

Iemand van gevorderde leeftijd wordt wel een bejaarde genoemd. Wat die leeftijd is, is tamelijk subjectief. Vaak wordt iemand van boven de 65 als bejaard gezien, alhoewel velen het hier ook weer niet mee eens zijn.

Bejaardheid wordt vaak geassocieerd aan allerlei lichamelijke ongemakken als gevolg van de leeftijd en het afhankelijk zijn van hulpmiddelen als een wandelstok, looprek, rollator, maaltijden van tafeltje-dek-je en meer medicijngebruik. Dit gaat echter lang niet voor alle bejaarde mensen op. Tegenwoordig zijn ouderen vaker gezond en fit dan vroeger. Beslissende factoren hierbij zijn erfelijke aanleg, sociaal milieu en de leefstijl in het voorafgaande leven. Als men gedurende het leven geplaagd werd door allerlei opgelopen of erfelijke ziektes of gebreken kan dit gevolgen hebben voor de gezondheid als oudere en de levensverwachting. Ook als een persoon zich te buiten ging aan een ongezonde en risicovolle levensstijl, zoals te veel en ongezond eten, roken, veel alcohol drinken en ander druggebruik kan dit zijn kwaliteit van leven beïnvloeden en zijn levensverwachting bekorten. Verder kan de manier van sporten, zoals die bij veel topsporten gebruikelijk is, een negatieve invloed hebben op de latere gezondheid.

Door de voortschrijdende medische techniek kunnen steeds meer ouderdomsziekten worden verlicht of zelfs genezen, wat bijdraagt aan een hogere levensverwachting. Dit verandert echter niets aan het feit dat het leer- en aanpassingsvermogen van veel ouderen met de jaren afneemt.

  • Carla Bronkhorst - Eigen werkervaring - Tong Tong Fair
  • Carla Bronkhorst - Eigen werkervaring - Tong Tong Fair
  • Carla Bronkhorst - Eigen werkervaring - Tong Tong Fair

Loading Quotes...